Pensessie in de winter

In de winter vindt je de nodige roofvisser langs de waterkanten. Bijna alle installaties (rodpods met karperhengels) blijven in de schuur staan. Een enkele struinvisser met een pennetje kom je nog wel eens tegen, maar dat is echt een uitzondering. Toch blijkt deze periode van het jaar ook nog zeker interessant voor de karpervisser. De karper is namelijk veel meer gericht te vissen. De winter holdings hebben vaak veel karper te liggen, en te vangen. Het is enkel zaak deze te vinden. 

Daar waar de schemering een goede periode is in de warme maanden in het jaar, lijkt juist de middag een goede periode voor de koude maanden van het jaar. De temperatuur is dan op zijn hoogst, wat activiteit van de vissen lijkt aan te sporen. Vroeg uit m’n bed hoef ik dus niet. Dat scheelt weer, zeker in deze donkere tijd van het jaar. Rond een uurtje of 11:00u pak ik de laatste spulletjes mee in de viskoffer. Deze kan meteen dienen als stoeltje, waardoor echt het minimale mee hoeft naar de waterkant. Een lichte penhengel van 3,9m van Soul en een vismolen met fluorocarbon vislijn maakt het voor de rest af. Deze vislijn is juist geschikt voor in de winter. Het doorzicht van het water is een stuk groter door het ontbreken van veel alg-deeltjes in het water. De fluorocarbon valt dan juist goed weg in het water, wat de kans op het verschrikken van vis minimaal maakt. Enkel bij zeer sterke zon heb ik ook de nadelen ervaren. De vislijn lijkt dan bijna op te lichten in het water. 

Met sterk visueel aas zoals mais wordt de dag begonnen. De smaak van mais kan ook bij koude temperaturen goed verspreiden in het water. Dit in tegenstelling tot veel boilies en pellets. De olie-achtige smaakstoffen lossen in het koude water veel minder goed op. Bij de vaste duiker kom ik aan en in de luwte van de wind in de duiker kan ik al een enkele schaduw opmerken. Bij verdere inspectie blijken enkele bekken ook zichtbaar. Ze liggen er weer!. Zachtjes voer ik enkele korrels mais om de paar seconden, waarna het pennetje met haakaas te water gaat. En nu maar hopen dat ze honger hebben.